Bíldudalskirkja 100 ára 2. des. 2006

Saga Bíldudalskirkju Sr. Jón Kr. Ísfeld – Safnaðarblaðið Geisli 1956 Viðbætur og ritstjórn sr. Jakob Ágúst Hjálmarsson 2006 BÍLDUDALSKIRKJA 100 ÁRA NOKKUR AÐFARAORÐ Á aldarafmæli Bíldudalskirkju er horft um öxl og þá verður fyrir sjónum safnaðarblaðið Geisli sem sr Jón Kr. Ísfeld hélt úti prestskaparár sín á Bíldudal. Síðan hefur vatn runnið til sjávar. Talsvert mikið vatn. Jakob Ágúst Hjálmarsson hefur reynt að mæla vatnsstreynið og dýptina en eins og fleira sem Bíldudal varðar þá liggur ekki allt ljóst fyrir og einnig getur skýrum skotist. Þess vegna verður þessi texti um sinn að skoðast sem drög og það tekið fram að leiðréttingar og ábendingar um aukið efni eru vel þegnar. Jakob Ágúst tekur við pósti á netfanginu jakob@domkirkjan.is Nokkuð auðséð er hvað er beint frá sr Jóni kemur í þessum texta ma af því að því að þar er allt rétt og nákvæmt. Markmiðið er að til verði yfirlit yfir sögu Bíldudalskirkju í heila öld ásamt formála um þann arf sem hún tekur frá Otradalskirkju. FÁEIN FORMÁLSORÐ Hinn 2. desember þetta ár eru liðin100 ár frá vígsludegi Bíldudalskirkju. Heila öld hefir þetta stílhreina, fagra guðshús, með sínum 28 álna háa turni, gnæft hátignarlega yfir önnur hús staðarins. Rammbyggð og sterk hefir hún um aldar skeið boðið birginn stormum og stórviðrum, en einnig ljómað í litskrúði bjartra og blíðra sólskinsdaga og tunglskinsnátta. En samtímis hefir hún verið athvarf safnaðarfólksins á stormasömum lífsstundum þess - veitt því frið og öryggi á sorgar- og erfiðleikastundum. Innan veggja sinna hefir kirkjan fagra veitt fjölda safnaðarmanna bjartar, fagrar og friðsælar fagnaðar- og hamingjustundir. Hún hefir, svo að segja, verið þátttakandi í sorg og gleði safnaðarins. Það er því ofur eðlilegt, að á þessum tímamótum verði mörgum reikað í huganum til þeirra liðnu lífsstunda sinna, sem tengdar eru kirkjunni. En eðlilega verða þær minningar aldrei sagðar né skráðar. Hvorki orð, litir né lög fá birt þær. Þær minningar verða alltaf ósýnilegar og óheyranlegar öllum, nema þeim sem eiga þær innra með sér. Þær eru andlegur fjársjóður einstaklingsins sem ekki verður frá honum tekinn. Hér verður að sjálfsögðu ekki gerð nein tilraun til þess að rjúfa helgi slíkra minninga. En þær minningar sem eru eign almennings í sambandi við kirkjuna á Bíldudal, eru saga hennar – sagan um aðdraganda að byggingu hennar, lýsing á byggingu hennar og útliti, vígslu hennar, sagan um breytingar þær, sem gerðar hafa verið á henni s. l. 50 ár, og upptalning á þeim sem hafa starfað við hana. ÁRATUGUR UMBREYTINGA 1880-1890 Fyrst þurfum við nú lesari góður að gera okkur grein fyrir því, að áður en kirkjan var reist hér á Bíldudal, var kirkja safnaðarins í Otradal, en þangað er talin um fimm km leið frá kirkjunni á Bíldudal. Í Otradal hafði kirkja staðið margar aldir. Ekki er vitað, hvenær kirkja var fyrst reist þar, en árið 1397 er með vissu vitað um prest við kirkjuna í Otradal. Sú kirkja var helgur “allsvaldandi Guði, heilagri guðsmóður Maríu, blessuðum Bartholomeo postula, Tómasi erkibiskupi, Þorláki biskupi og Cecilíu meyju. Bartholomeus postuli átti staðinn allan.” Með þetta í huga skulum við snúa okkur lítillega að árunum sem nefnd eru hér að ofan. Árið 1880 er Oturardalsprestakall (svo nefnt löngum fyrr) veitt séra Steingrími Jónssyni. Hann var þá aðeins þrítugur að aldri og auk þess talinn ágætur kennimaður. Hefir m.a. verið sagt um hann: “Hann hafði skæra og hljómfagra rödd, flutti fagrar og hjartnæmar ræður, og umgengni hans og viðmót var mjög aðlaðandi.” Það var því eðlilegt að söfnuðurinn óskaði þess og vonaði, að fá að njóta starfskrafta hans sem lengst. En söfuðinum varð ekki að þeirri ósk sinni, því að þessi ágæti prestur lést 13. september 1882. Þá tók við þjónustu prestakallsins séra Lárus Benediktsson í Selárdal, og þjónaði því að mestu leyti næstu tvö árin, auk Selárdalsprestakalls. Að vísu skeði það á árinu 1882 að séra Þórður Þorgrímsson sótti um Otradalsprestakall og fékk það 21. janúar 1883. Hafði séra Þórður þjónað því prestakalli áður, eða frá 1849 til 1864. En nú var heilsa hans mjög tekin að bila, svo að hann fékk lausn frá embætti 3. apríl 1884. Hafði því þjónusta prestakallsins að mestu leyti hvílt á séra Lárusi. Svo er það að 17. maí 1884 er séra Finnboga Rút Magnússyni veittur Otradalur. En hann dvaldi þar aðeins til vors 1886, en fluttist þá til Húsavíkur. Þá var Brjánslækjarpresti séra Þorvaldi Jakobssyni falin þjónusta Otradalsprestakalls, auk síns eigin. Hafði hann þá þjónustu á hendi, þar til séra Jósep Kristján Hjörleifsson var veitt það í september 1888. En réttum tveimur árum síðar, eða 18. ágúst 1890 var honum veittur Breiðabólstaður á Skógarströnd. Þetta stutta yfirlit yfir prestsþjónustuna í Otradalsprestakalli sýnir, að á einum áratug þjónuðu sex prestar því. Það hlýtur að gefa auga leið, að glæsileiki og jafnvel virðing staðarins hefir beðið mikinn hnekki við þessi tíðu prestaskipti. Hlaut það einnig að verða áhugasömum safnaðarmönnum áhyggjuefni um framtíð prestakallsins. En það var einnig fleira á þessum árum sem kom róti á hug safnaðarfólksins, og átti að lokum einn ríkasta þáttinn í því að kirkjan var lögð niður í Otradal, en safnaðarkirkja reist á verslunarstaðnum Bíldudal. Skal nú lauslega á það minnst. Á árinu 1879 hafði Pétur J Thorsteinsson keypt verslunarstaðinn Bíldudal, en tók við eigninni 6. maí 1880. Pétur var leiftrandi áhugamaður, sem þegar í stað hugðist gera stór átök á Bíldudal. Réðist hann senn í skipakaup og jók til mikilla muna verslun á staðnum. Á fyrstu árunum gekk honum margt á móti. En kjarkur hans bilaði ekki við erfiðleikana, heldur virtist hann harðna við hverja raun. Það var þó ekki fyrr en á árinu 1887, sem fór að rofa til en það ár var afli ágætur og umsetning mikil hjá fyrirtæki hans. Og árið 1888 var svo hagstætt að hinn dugmikli framkvæmdamaður gat fært út kvíarnar og gert ýmislegt fyrir staðinn. Og enn kom aflaár 1889. Þá var orðið sýnilegt að á Bíldudal var í uppsiglingu fyrirtæki sem hlaut að draga til sín athygli manna. Og það varð einnig ljóst að þess yrði ekki langt að bíða að byggð blómgaðist svo á Bíldudal, að þar yrði fjölmenni mest í prestakallinu. sikiş ÁRATUGUR ATHAFNA OG NÝRRA HUGSJÓNA 1890-1900 Nokkurn hluta ársins 1890 til vors 1891 var lítið um prestsþjónustu í Otradalsprestakalli nema hvað nágrannaprestur framkvæmdi nauðsynleg aukaverk. En 7. júní 1891 er vígður til Otradals cand. theol. Jón Árnason, réttra 27 ára að aldri. Aðkoma hins unga prests til staðarins var ekki glæsileg. Húsum og mannvirkjum hafði ekki verið haldið við nema það nauðsynlegasta og litlu sem engu bætt við þau síðustu áratugina. Þegar sr Jón Árnason tók við Otradalsprestakalli voru það ekki aðeins hús staðarins, þau sem tilheyrðu búinu, sem illa voru farin, heldur var kirkjan orðin hrörleg. Var sýnilegt að hún þyrfti skjótra endurbóta. Það varð því fljótt áhugamál hins unga prests að hafist yrði handa um að endurbæta hana til muna. Fékk hann marga bændur á sitt mál. Var jafnvel farið að tala um að byggja nýja kirkju í Otradal. En nú mátti svo segja að kominn væri “uppgangstími” á Bíldudal. Íbúum þar fór sífellt fjölgandi. Skip þau sem Pétur J. Thorsteinsson gerði út urðu æ fleiri og við það jókst atvinna hröðum skrefum á Bíldudal. Farið er að byggja þar fleiri íbúðarhús. Á árunum 1890-1896 eru m a byggð þessi íbúðarhús: Kaldabakkahúsin bæði, Bakaríið, Vegamót, Höfðabrún, Verkstjórahúsið, Albertshús, Hoffell og Þorbergshús. Þegar hér var komið, hafði áhugi fyrir kirkjubyggingu á Bíldudal vaknað. Thorsteinsson-hjónin stóðu framarlega í hópi þeirra, sem þessu máli vildu hrinda í framkvæmd. Buðu þau fram lóð undir væntanlega kirkju, sem gjöf. En þrátt fyrir það átti hugmyndin um nýja kirkju á Bíldudal allmikilli mótspyrnu að mæta, einkum utan Bíldudals. Árið 1898 eru íbúar á Bíldudal 223 en í allri Otradalssókn 377. Þar sem íbúar Bíldudals voru nú komnir í svo mikinn meiri hluta, þótti það enn sjálfsagðara að þar yrði reist kirkja, en ekki í Otradal. En margt var enn því til fyrirstöðu, að framkvæmdir yrðu hafnar. Það var þó ekki hvað síst því til andstöðu að með því að flytja safnaðarkirkjuna frá Otradal, varð söfnuðurinn að standast kostnaðinn af byggingu hennar, en hann var talinn mjög mikill. Svo varð að fá leyfi stjórnarráðsins til breytinganna. En ný býðst Thorsteinsson til þess að útvega efnivið til kirkjunnar svo ódýran sem auðið yrði. Þann 8. október 1899 er haldinn almennur safnaðarfundur á Bíldudal um málið. Urðu umræður miklar á fundinum sem lauk með því að samþykkt var að láta til skarar skríða og fá leyfi héraðsfundar og síðan stjórnarráðsins fyrir breytingunni. En héraðsfundur sem haldinn var 26.september 1900 vildi ekki fallast á málið. Enn er haldinn héraðsfundur 9. júní 1902 þar sem málið er rætt. Þar kom ma fram að vegna skriðuhættu væri hættulegt að byggja kirkjuna á þeim stað á Bíldudal sem henni var ætlaður. Því til sönnunar var bent á það, að skömmu áður hafði skriða tekið íbúðarhús, sem stóð upp af þeim stað, sem ráðgert var að byggja kirkjuna. En þetta varð aðeins til þess að herða sókn Bílddælinga. 8. febrúar 1903 er haldinn almennur safnaðarfundur á Bíldudal um málið. Þar sem samþykkt að flytja safnaðarkirkjuna til Bíldudals og fjárhald hennar skyldi framvegis verða í höndum safnaðarins. Til þess að tryggja málið betur, var ákveðið að skrifleg atkvæðagreiðsla skyldi fara fram um það undir umsjá sóknarprestsins. 90 voru á atkvæðaskránni, 61 greiddi atkvæði með breytingunni, 21 á móti, 3 greiddu ekki atkvæði, 5 voru fjarverandi. Þannig hafði meiri hluti safnaðarins samþykkt eftirfarandi: Að ný sóknarkirkja verði reist á verslunarstaðnum Bíldudal og til hennar liggi til sóknar öll núverandi Otradalssókn Að hin nýja kirkja sé í umsjón og ábyrgð safnaðarins Að Otradalskirkja verði lögð niður sikis - hard sex tube Að Otradalskirkja (húsið sjálft) áhöld hennar, skrautgripir og sjóður leggist til hinnar nýju kirkju á Bíldudal, en án annars álags. Að söfnuður sjái um sæmilegt líkhús í Otradal með nauðsynlegum áhöldum og verði þar grafreitur framvegis eins og verið hefir, en sjálfri hinni nýju kirkju er heitið gefins grunnstæði á Bíldudal. Þetta var samþykkt á héraðsfundinum sem haldinn var 21. júní 1904. Hér að framan hefir verið nokkuð skýrt frá undirbúningi kirkjubyggingarinnar á Bíldudal og farið nokkrum árum fram úr fyrirsögn kaflans. En vegna þess að frásagan varð nokkuð samfelld, þótti ekki taka því að fara að skipta henni í fleiri kafla. FYRIRÆTLANIR OG FRAMKVÆMDIR Undir eins og samþykkt héraðsfundar lá fyrir, var hafist handa um að fá leyfi stjórnarráðsins. Var því máli fylgt svo fast eftir að 18. júlí 1904 fékkst leyfið. En á árinu 1903 hafði biskupi verið ritað ýtarlega um málið og ekki hætt fyrr en hann hafði gefið samþykki sitt. Þá var hafist handa um að fá fullnaðarteikningu af kirkjunni og gerð kostnaðaráætlun. Samkvæmt þeirri kostnaðaráætlun var gert ráð fyrir að fullgerð myndi kirkjan kosta 7-8000 krónur. Til þess að mæta slíkum kostnaði var lagður fram sjóður Otradalskirkju, samskotum safnað og ákveðið að leggja á safnaðarmenn nokkurt aukagjald ef með þyrfti. En svo bjartsýnir voru menn að þeir héldu að áætlunin myndi standast, svo að ekki kæmi til þess að þurfa að grípa til örþrifaráða, eins og álagning aukagjalds var af sumum talin. Veturinn 1904-1905 var byrjað að aka grjóti að þeim stað, sem kirkjan skyldi standa á. Voru einnig menn settir í það að höggva til grjótið. Miðaði verkinu vel áfram, þó að það væri að sjálfsögðu ekki hindrunarlaust vegna mislyndrar veðráttu. Svo var farið að ráða smiði. Þessir voru ráðnir til steinsmíðinnar: Þorkell Ólafsson, frá Reykjavík, Finnbogi J. Arndal og Þorsteinn Guðmundsson, báðir frá Bíldudal. Yfirsmiðir við tréverk voru ráðnir Björn Jónsson snikkari og Kristinn Grímur Kjartansson, báðir til heimilis á Bíldudal. Vorið 1905 var svo bygging kirkjunnar hafin. Miðaði verkinu vel áfram. Fylgdust menn vel með því og margir urðu til þess að rétta hjálparhönd. En þótt allt virtist fara samkvæmt áætlun, var það þó kostnaðarhliðin sem auðsjáanlega fór nokkuð að halla á, þegar á verkið leið. Og þegar verkið hafði staðið um það bil ár, var kostnaður kominn fram úr áætlun. En ekki stoðaði að gefast upp. Fögur kirkja var risin af grunni og hana varð að fullgera. Það hafði kostað baráttu að fá að byggja þessa kirkju, og þótt það kostaði erfiðleika að koma henni upp, skyldu þeir yfirunnir. Í vetrarbyrjun 1906 var sýnilegt, að hægt yrði að taka kirkjuna í notkun fyrir jól. Enn var hert á hraðanum við verkið, en jafnframt hækkuðu tölurnar sem sýndu kostnaðinn. Og þegar þær samanlagðar sýndu 10.000 krónur varð nokkur uggur í sumum. En ekki var samt hikað. [Til þess að gera ofurlítið ljósara fyrir okkur, lesari góður, hversu há upphæð þetta var á þessum tíma, skulum við minnast þess, að aukaútsvar á tekjuháummönnum var um þetta leyti 10-20 krónur. Heildartekjur hreppsfélagsins voru þá um 3.000 krónur. Verðlag var þá næsta óskiljanlegt fyrir okkur. Má t.d. geta þess að þá kostaði 1 kg af strásykri 56 aura, 1 kg af kjöti 40 aura, tvinnakeflið var á 15 aura, eldspýtnabúntið líka á 15 aura, 1 kg molasykur á 64 aura. Og svo má geta þess, að þá voru greiddir 20 aurar á klst fyrir almenna verkamannavinnu. Á þessum örstutta samanburði sjáum við að 10.000 krónur voru þá gífurleg upphæð]. VERKALOK OG VÍGSLUATHÖFN Verkinu miðaði óðfluga áfram þrátt fyrir fjárhagserfiðleika. Og nú var sýnt að hægt myndi að hafa vígsluathöfn á hinum kirkjulegum áramótum, hinn fyrsta sunnudag kirkjuársins 2. desember1906. Sóknarnefndin vann ötullega að því að útvega lán og varð henni vel ágengt í því efni. Og loks tilkynntu þeir sem að verkinu unnu, að ekkert væri því til fyrirstöðu að vígsluathöfnin gæti farið fram á tilsettum tíma, þótt ýmislegt smávegis væri ófullgert. Og hraðboð gekk um sveitina og nágrenni hennar umþað, að 2. desember væri ákveðinn sem vígsludagur. Loks rann hinn langþráði dagur upp, svalur og þungbúinn. Er fram á daginn leið, var kominn hríðar-hraglandi. En fólkið lét það ekki á sig fá, og gekk fagnandi til hins glæsilega guðshúss síns. Því miður hefir ekki tekist að fá nákvæma lýsingu á vígsluathöfninni, þótt mikið hafi verið reynt til þess. En ekki er þó með öllu loku fyrir það skotið að einhvernstaðar kunni að vera hægt að fá þá lýsingu og mun hún þá verða birt hér í blaðinu. En vígsluna framkvæmdi þáverandi prófastur Barðastrandarprófastsdæmis, séra Bjarni Símonarson á Brjánslæk með aðstoð prests staðarins séra Jóns Árnasonar og séra Böðvars Bjarnasonar á Hrafnseyri. Þótti víglsuathöfnin mjög hátíðleg og áhrifamikil. Setti það m a áhrifamót sitt á athöfnina, að þar voru skírð 3 börn. (Ætlunin hafði verið að þar yrðu skírð 5 börn. Hin 2 voru tvíburasynir safnaðarprestsins, sem fæðst höfðu 4. nóvember en vegna þess að annar þeirra var veikur varð því ekki við komið). LÝSING Á KIRKJUNNI Hún er byggð úr steinsteypu og múrfáguð að utan og innan. Aðalkirkjan er 20 x 14 álnir. Vegghæð frá undirstöðustalli og gólfi – sem hvorttveggja er hækkað um ¾ alin frá grundvelli – er 6 álnir. Veggir aðalkirkjunnar eru 12 þumlunga þykkir og veggir forkirkju 10 þumlungar. Múrskelin að utan er í steinmynduðum reitum. Múrbrún er úr steini og fáguð. Fyrir ofan múrbrúnina færist forkirkjan saman frá hliðunum og verður þá 4x4 álnir. Myndast þá ferstrendur stöpull sem nær 1 alin yfir mæni aðalkirkjunnar, er þar efst fáguð múrbrún. Upp af steinstöplinum er áttstrendur tréturn, járnvarinn. Efst á hverjum fleti hans er bust með járnkrossi. Ofan við bustirnar dragast allir fletir turnsins saman og myndast þannig turntoppurinn, er þar efst járnkross. Bogamyndaðir gluggar eru málaðir á öllum turnflötunum, nema einum. Þar er glergluggi á hjörum. Á þremur flötum öðrum eru hlerar. Hæð turnstangarinnar er 28 álnir frá jörðu. Þak aðalkirkjunnar er klætt bárujárni. Gluggar eru 10 á aðalkirkjunni. Eru það bogagluggar úr járni. Eru 4 gluggar á hvorri hlið – hver um sig með 22 rúðum – og 2 á dyragaflinum ofan við múrbrúnina, sinn hvoru megin við turninn, hvor með 14 rúðum. Á turninum eru 2 bogagluggar úr járni, hvor upp af öðrum, jafnstórir gaflgluggum aðalkirkjunnar. Hliðargluggarnir eru 3x1 ¾ áln. En gaflgluggarnir 2½ x 1¼ áln. Yfir kirkjudyrum á forkirkjunni er ennfremur 1 bogagluggi 1½ x 2 álnir. Fyrir dyrunum eru steintröppur. Í forkirkjudyrum eru rennihurðir. Milli forkirkju og aðalkirkju eru vængjahurðir. Uppi yfir þeim í bogmynduðu innskoti er fögur landslagsmynd, gerð og gefin af Bjarna Valdimarssyni húsamálara á Bíldudal. Veggir forkirkju eru “marmeraðir” til miðs, en einlitir þaðan til lofts, ljósgrænir. Í forkirkju er undinn stigi, sem liggur upp á söngloft kirkjunnar. Í aðalkirkjunni eru 11 setbekkir hvoru megin, hver að lengd 5¼ alin. Þeir eru ljósbrúnir að lit. Milli setbekkjanna er gangur inneftir kirkjunni 22/3 áln. Á breidd. Liggur eftir endilöngum breiður gólfdregill, gefinn af kvenfélaginu “Framsókn” á Bíldudal. Gólfið er nýmálað og er litur þess gráblár. Í kór eru dreglar á gólfi, samskonar og eru á ganginum milli setbekkjanna. Altarisgráturnar eru 3¼ x 4 áln. Knéfallspallurinn við þær er stoppaður og klæddur rauðu flosi. Altarið er á hæð 1¾ áln. En að ummáli 21/6 x 1 áln. Altarisklæði eru dágóð. Útsaumaður dúkur er á altarinu, auk venjulegra altarisklæða og er hann gefinn af frú Ingveldi Sigurðardóttur og Jóni J Maron, bæði á Bíldudal. Á altari eru margir fagrir kertastjakar, flestir með rafljósum. Er þar á meðal fögur sjöarma ljósastika, gefin af kvenfélaginu “Framsókn”. Yfir þvera kirkjunar framanverða er söngloft að lengd 5¼ áln. Eins og áður er getið er gengið upp á söngloftið úr forkirkju. – Grindverk er að framan á sönglofts-brúninni. Á loftinu eru 8 setbekkir, 4 hvoru megin. Milli þeirra er allstórt svæði fyrir söngfólkið. Þar er einnig orgel kirkjunnar, sem keypt mun hafa verið 1908. Þótt orgelið sé orðið talsvert gamalt, er það enn talið gott, þótt að sjálfsögðu sé það ekki sambærilegt við hin nýju pípuorgel. ( En næsta átak safnaðarins verður að líkindum nýtt orgel í kirkjuna). Dyr eru af söngloftinu inn í turninn. Úr því turnherbergi sem gengið er inn í af söngloftinu, liggur stigi upp í 3. hæð turnsins, en þaðan svo upp í tréturninn áttstrenda. Efst í turninum eru klukkur kirkjunnar. Yfir allri aðalkirkjunni er blámáluð hvelfing, sett gullnum stjörnum. Hæð frá gólfi upp í hvelfingu er 9½ al. Undir hvelfingunni meðfram veggjunum er veggbrún úr tré að upphleyptum, hvítum steinboga yfir altari. Veggrún þessi er hvítmáluð með gulum bryddingum. Hvítar súlur, gulbryddar, ganga frá bogaendum, niður að gólfi, en samlitar súlur eru undir sönglofti. Aðallitur innveggja er ljósgulbleikur, en grindur allar dökkbrúnar. Að utan er kirkjan hvítmáluð með rauðu þaki, en gluggagrindum, múrbrúnum og hurðum gráum. Kirkjan er raflýst. Veggjaljós eru 10, en tvær stórar, margarma ljósakrónur hanga frá hvelfingu. Undir endilöngum setbekkjum í aðalkirkju eru gólfofnar, rafhitaðir. Í kór er olíuofn allstór. Á hvorum vegg aðalkirkjunnar hangir númeraspjald. Fremst í kórnum er Prédikunarstóll með máluðum myndum merktum S PAÚLÚS. S PETRUS, SOLVATERMUNDI, S JOHANNS og S MATTHEUS. Efst er letrað umhverfis stólinn FORERT AF Patrix FJORDS OG Bieldal HAÚFNER Prinsipaluide Veædle Madame LEHNE S.c.H. Assesor IOHAN KLEINN TIL DENNE Bieldal KIRHCHE AR 1699. Predikunarstóllinn er áfastur skrúðhúsi, fremur rúmgóðu. Er það á hæð við efri brún glugga og nær inn að gafli. Var það smíðað árið 1945. Yfir predikunarstól er himinn fornlegur, eins og predikunarstóllinn. Umhverfis hann er letrað: FORERED AF BielDal Havns KJÖBMAND BENDIKS HANSSON STORGH AAR ANNO 1699. Skírnarfontur áttstrendur úr tré skrautlega málaður, téttin flöt, fótur með laglegri rokokko-málningu, blaðaskraut; yfirhlutur með renaissancerosámálningu a þremur flötunum, skírn Jesú, en áletrunum, ritningarstöðum á hinum fjórum. Af vísítasíugjörð Jóns Árnasonar Skálholtsbiskups frá 1725 má ráða að himinn sá er nú er yfir prédikunarstóli hafi áður verið lok, eða “hulstur” yfir skírnarfontinum og verður þá áletrunin á honum skiljanlegri og hann þá hin eiginlega gjöf Benedikts Hanssonar. Altaristafla: Upprisumynd: Kona hví grætur þú, Jesús og María Magdalena, eftir Þórarinn B Þorláksson frá 1916, gjöf frá bræðrunum frá Reykhólum Hannesi B Stephensen kaupmanni á Bíldudal og Þórði Bjarnasyni. Uppi yfir skrúðhúsinu, á gafli kirkjunnar hangir gömul altaristafla, öll úr tré með kvöldmáltíðarmynd og lítil krossfestingarmynd er máluð þar uppi yfir. Neðan við kvöldmáltíðarmyndina er letrað I I S og neðar ANO 1737. Af messuskrúða á kirkjan þetta: Gamall hökull rauður, rómanskur, með latneskum krossi á baki. Rauður hökull gotneskur og samsvarandi altarisklæði með gylltum krossi gerður af Unni Ólafsdóttur í Reykjavík og gefinn í tilefni áf 50 ára afmæli kirkjunnar í minningu Jóhönnu Pálsdóttur og sr. Jóns Árnasonar af börnum þeirra. Fjólublár hökull, gotneskur, gerður á Vefstofu Guðrúnar Vigfúsdóttur á Ísafirði, minningargjöf um Hreiðar Árnason og skipverja hans sem fórust með Sæfara gefinn af systkinum hans. Hvítur hökull með bláum og gylltum skreytingum gerður af Sigrúnu Jónsdóttur frá Vík gefinn í minningu Guðrúnar, Sigríðar, Jakobínu og Böðvars Pálsbarna og maka þeirra. Hvítur hökull erlendur. Inni í skrúðhúsinu er einnig geymt stórt skrín með gleri í loki. Í skríni þessu er geymd hin fagra, stóra minningabók, sem gefin var af aðstandendum þeirra sem fórust með v/s “ Þormóði” nóttina milli 17. og 18. febrúar 1943. Í skrúðhúsinu hanga myndir af prestum sem þjónað hafa við kirkjuna. Fremst í kórnum á sitt hvorum vegg, hanga silfurskildir tveir. Þeir eru minningarskildir um þá sem fórust með v/s “Þormóði.” Annar þeirra er með nöfnum þeirra sem fórust, gefinn af Suðurfjarðarhreppi, hinn gefinn af “vinum á Patreksfirði.” Þar er og minningarskjöldur um þá Pétur Valgarð Jóhannson og Hjálmar H Einarsson sem fórust með Vísi í janúar 1980. Tréskurðarmynd eftir Wilhelm Beckmann til minningar um Málfríði Jónsdóttur sem fórst með Þormóði. STARFIÐ ER MARGT Hér að framan hefir verið leitast við að minnast kirkjubyggingarinnar á Bíldudal, aðdraganda þess máls og loks lýst sjálfu húsinu. En sannarlega hefði verið ánægjulegt að geta talið upp alla þá sem að framkvæmdunum unnu. En því miður verður því ekki við komið, bæði vegna þess að heimildir eru ekki nægilegar og svo yrði það of langt mál fyrir þetta litla blað. Margir unnu að fyrstu framkvæmdum, og margir hafa síðan starfað við kirkjuna. Má með sanni segja, að aldrei verði þeim fullþakkað, sem skipt hafa þar með sér störfum. Á því 50 ára tímabili sem liðið er síðan kirkjan var vígð, hafa starfað við hana 4 prestar, margir meðhjálparar, hringjarar, sóknarnefndarmenn, organistar, söngfólk, safnaðarfulltrúar, hreingerningakonur o fl. Þá má geta þess að margir hafa sótt þangað messur reglulega svo árum skiptir. Enn fremur hafa margir gefið henni góðar gjafir og á ýmsan hátt stutt hana af ráðum og dáð. Æskilegt hefði verið að geta talið sem flesta af þessu starfsliði, en þess er enginn kostur, a.m.k. ekki á þessum vettvangi. Lengst allra hefir starfað við kirkjuna Marsibil Sigurðardóttir. Hún hefir annast þar hreingerningar og upphitun yfir 36 ár. Hefir hún unnið starf sitt með mikilli samviskusemi, auk þess sem hún hefir gefið kirkjunni góðar gjafir. Marsibil er nú 83 ára (fædd 12. júní 1873), en heldur þó enn starfi sínu áfram við kirkjuna. Þess má geta að á 80 ára afmæli sínu var hún gerð að heiðursborgara Suðurfjarðarhrepps. Ebeneser Ebenesersson hefir verið hringjari í rúman aldarfjórðung. Er hann nú kirkjugarðsvörður, en hringir til kirkju í veikindaforföllum Magnúsar Magnússonar, sem nú er ráðinn hringjari. Ebeneser er nú 72 ára (fæddur 23.desember 1883) Kristinn Grímur Kjartansson hafði á hendi fjárreiður kirkjunnar um 18 ára skeið. Ásbj. Júlíus Nikulásson hafði á hendi fjárreiðurnar í 15 ár. Jón J. Maron var kosinn í sóknarnefndina á árinu 1943 og þá þegar gerður að gjaldkera kirkjunnar. Hefir hann síðan annast allar fjárreiður innan hennar. Hefir mikið starf mætt á honum þessi 13 ár sem hann hefir verið gjaldkeri kirkjunnar, þar sem svo miklar endurbætur og umbætur hafa verið gerðar á kirkjuhúsinu á því tímabili. Svipaðan tíma eða um 13 ár hefir Maron einnig verið meðhjálpari í kirkjunni. Ýmislegt fleira hefir hann annast fyrir kirkjunnar hönd sem hér verður ekki talið, en verður e.t.v. tækifæri til að minnast á á öðrum vettvangi. Maron er nú rúmlega 73 ára (fæddur 24. október 1883). Ég hefi nú starfað með Marsibil, Ebeneser og Maron frá 1943 og vil nota tækifærið til þess að þakka þeim öllum fyrir frábært samstarf. Ég vil enn fremur nota tækifærið til þess að flytja hér þakkir Kristínu Hannesdóttur sem verið hefir organisti kirkjunnar s.l. 8 ár og því safnaðarfólki sem annast hefir söng í kirkjunni að staðaldri frá árinu 1943 og oft sýnt með því fórnfúsan og virðingarverðan áhuga. KIRKJAN OG SÖFNUÐURINN Framanrituð frásögn í sambandi við 50 ára vígsluafmæli Bíldudalskirkju er nú þegar orðið mun lengra en ég hafði ætlað í fyrstu. En þó að svo sé, verð ég enn að bæta nokkru við, sem vafalaust má telja mjög mikils um vert. Það er söfnuðurinn í Bíldudalssókn. Kirkjan mun rúma í sæti 230-240 manns. Þó að söfnuðurinn sé ekki margmennur, má oft sjá flest sæti hennar setin. Og það er vissulega athyglisvert, að öll þau ár sem ég hefi satarfað við hana, hefir aldrei komið nærri því að messufall yrði vegna þes, að ekki væru nógu margir safnaðarmenn mættir. Sunnudagaskóla hefi ég starfrækt í kirkjunni um tíu ára skeið og hefir mér orðið það ólýsanlegur styrkur í því starfi að foreldrar barnanna hafa sýnt sunnudagaskólanum sérstakan hlýhug og vinsemd á ýmsa lund. Slíkur er söfnuður Bíldudalskirkju. Ég vil nota þetta tækifæri til þess að þakka af alhug, þeim sem að staðaldri, ár eftir ár hafa sótt kirkju sína – þakka þeim fyrir ómetanlegt og ógleymanlegt samstarf. Já, á þessum tímamótum í tilvist kirkjunnar okkar, færi ég Bíldudalssöfnuði innilegar þakkir fyrir hin liðnu samstarfsár. Á því hálfrar aldar skeiði sem runnið er síðan Bíldudalskirkja var vígð, hefir meginhluti einstaklinganna í söfnuði hennar lifað þar bjartar, ylríkar fagnaðarstundir, en einnig mætt þar á sorgarstundum. Jafnt í fögnuði og sorg hefir hún boðið þessa vini sína velkomna. Þar hefir hinn mikli alheimsmáttur fagnað með fagnendum og sefað harma sorgmæddra. Þar hafa stundirnar verið helgaðar af himinsins náð. Og svo mun það verða um ókomin ár. GAMLI SKÓLINN VERÐUR SAFNAÐAR OG FÉLAGSHEIMILI Það var dapurlegt að horfa upp á gamla barnaskólann missa hlutverk sitt og vera orðinn að veiðarfærageymslu í vanhirðu. Hans beið vart annað en að vera eyðingunni að bráð. Það þurfti ef til vill gestsauga sr. Flosa Magnússonar til að sjá möguleikana. Hann náði samkomulagi við verkalýðsfélagið Vörn um að ganga með sóknarnefndinni í það að láta gera húsið upp og nýta saman til starfsemi beggja. Sótt var um styrki ma í atvinnubótasjóð og jöfnunarsjóð sem fengust. Húsafriðunarnefnd styrkti jafnframt verkið og útvegaði Hjörleif Stefánsson arkitekt til að hafa forsögn um endurbæturnar. Hann lagði til að forstofan yrði rifin og byggð ný og stærri viðbygging. Þar er nú góð salernisaðstaða, rúmgott anddyri og skrifstofa fyrir sóknarprest og sóknarnefnd. Gömlu kennslustofurnar halda sér og ýmsir munir og myndir minna á liðna tíð. Þessu verki varð að fullu framkomið og 13. september 1991 var skólinn blessaður. Síðan þá hefur aðstaðan nýst til allra funda og samkoma, einkarlega fyrir kirkjuskólann og fermingarundirbúninginn. Þetta munar mikið um og gefur marga möguleika. VIÐHALD KIRKJUNNAR Árið 1977-8 gekkst Lionsklúbbur Bíldudals fyrir gagngerum endurbótu á kirkjunni. Hún var máluð utan og innan. Kórgaflinn einangraður og klæddur og kórboginn endursmíðaður. Rafmagn lagt i kirkjuna að nýju og endurnýjaðir rafofnar. Kvenfélagið gaf teppi á kirkjuna. Hreppurinn lagði til 2000 kr. Rafblásarar til aukahitunar settir upp í kirkjunni. Kvenfélagið Framsókn gaf annan ofninn. Gert við altaristöfluna eftir Þórarin B Þorláksson. Friðrik Ólafsson og Sigmundur sonur hans kostuðu það verk en Franz Ponzi vann. Síðar fór Ríkarð Hördal forvörður yfir prédikunarstól og skírnarfont. Bjarni Valdimarsson málari hafði áður skýrt upp hluta áletrunar á gripunum. Það var nokkurt frumhlaup þar sem öðrum aðferðum er nú beitt við endurgerð forngripa, en þekking á því var ekki víða og því skal viljinn virtur fyrir verkið og út af fyrir sig var verkið vandlega unnið og verður líklega um sinn partur af gripunum. Árið1980 er keyptur nýr prestbústaður. Hreppurinn kaupir Galtafell en ríkið kaupir á hús Theodórs Bjarnarsonar á Eyrarbökkum. Kristján Magnússon málar kirkjuna að utan og ofan tekinn ljóskross sem komið hafði á 7. áratugnum en upp settur sá gamli járnkross sem áður hafði prýtt kirkjuna. Kirkjan máluð sumstaðar að innan. Vígð viðbót við kirkjugarðinn. 1986 kemur rafmagnsorgel EMINENT í kirkjuna Jón Kr Ólafsson sem var kirkjuvörður og lét sig málefni kirkju og garðs mjög varða allt frá því hann fer að syngja þar vart af unglingsaldri og allt þar til hann lét af þeim störfum 1994. Hann beitti sér fyrir forvörlsu kirkjugripanna. Í tilefni 90 ára afmæli Bíldudalskirkju er reistur varði í minningu sr. Jóns Kr. Ísfeld og Auðar konu hans. Staðsetning hans veldur nokkrum deilum en sættir nást um það mál. Úr Jöfnunarsjóði fást 1.000.000 króna ril framkvæmda við Gamla skóla og málun kirkjunnar utanhúss. Gísli Viktorsson gerir við múr 1993. Davíð og Guðjón Höskuldssynir á Ísafirði mála kirkjuna 1994. BREYTINGATÍMAR Um aldamótin 2000 eru enn að verða breytingar á samfélaginu og þær bindast hvorki við Bíldudal einan né íslenskt dreifbýli. Þær breytingar eru að verða víða við sjávarsíðua á norðurhveli jarðar og tengjast breytingum á sjósókn og vinnslu fiskafurða. Fleira tengist þessu svo sem atvinnumöguleikar, menntun og tekjur. Það fækkar stöðugt í þeim byggðum sem fámennastar voru fyrir. Afleiðingar þessa eru samdráttur á flestum sviðum. Árið 1991 er ekki annað fyrirliggjandi en að Selárdalssókn sameinist Bíldudalssókn. Bíldudalssöfnuður taldi sig vanbúinn til að taka við rekstri kirkjunnar og eftir nokkrar umræður var Selárdalskirkja afhent félagi áhugamanna til varðveislu. Eftir miklar og heitar umræður fór að lokum svo að kirkjuþing 2003 samþykkti að Bíldudalsprestakall og Tálknafjarðarprestakall skyldu sameinast 1. jan 2004 og heita Bíldudals- og Tálknafjarðarprestakall með prestetri Bíldudal. Flutningur prestseturs kæmi þá fyrst til framkvæmda að prestaskipti yrðu næst. Kirkjan hefur verið vel hirt og haldin og verið bæjarprýði. Söngstarf hefur átt að fagna áhugasömu kórfólki. Nú um sinn hefur þó það starf mátt líða fyrir mannfækkunina í sókninni og hefur þá verið brugðið á það ráð að sameina kraftana í prestakallinu. Með mannfækkuninni hafa sóknagjöld dregist saman og efni til að standa undir miklu söngstarfi hafa minnkað mikið. ENDUBÆTUR Á BÍLDUDALSKIRKJU Um skeið hefur þótt aðkallandi að Bíldudalskirkja fengi verulegt viðhald. Turninn var farinn að leka og fúna, gluggar þörfnuðust viðgerðar og múr sömuleiðis. Leitað var til Húsafriðunarnefndar um ráðgjöf og Ríkharður Kristjánsson forstjóri Línuhönnunar hf ráðgjafarverkfræðistofu lét gera úttekt og skýrslu yfir ástand og úrbætur kirkjunni að kostnaðarlausu. Leitað var til Húsafriðunarsjóðs og úr Jöfnunarsjóðs sókna sem veittu styrki og á árinu 2005 var hafist handa. Nú í nóvemberlok 2006 þegar 100 ára afmæli kirkjunnar er haldið er verkið komið langleiðina. Endurgerður turninn er kominn á sinn stað. Múr kirkjunnar hefur verið lagfærður ítarlega og gluggakarmar hreinsaðir og endurglerjaðir. Þak hefur verið endurnýjað. Enn er eftir að skipta um útidyr og mála kirkjuna utan. Þá er þörf á að endurnýja kórgafl að innan. HK Blástur sf annaðist sandblástur múrsins, Aðalsteinn Maríusson múrari stóð fyrir múrviðgerðum, Jón S Bjarnason í Lás gerðu við turn og þak. Ævar Guðmundsson og Grétar Hauksson önnuðust gluggaviðgerðir. Framkvæmdir þessar hafa allar farið talsvert fram úr áætlun og brýn þörf er frekari fjárstyrkja. Vonandi er að Alþingi veiti hliðstæða styrki og grannar hafa fengið af svipuðu tilefni, enda er Bíldudalskirkja fágætlega merkilegt mannvirki í byggingarsögu þjóðarinnar og einstök í röð meistaraverka Rögnvaldar Ólafssonar, arkitekts. Vonandi einnig að brottfluttir Bílddælingar veiti framkvæmdunum stuðning með fjárframlögum. PRESTAR BÍLDUDALSKIRKJU Jón Árnason. Fæddur 4.júní 1864 á Þverá í Hallárdal á Skagaströnd, dáinn 12.apríl 1944 í Reykjavík. Foreldrar: Árni bóndi á Þverá í Hallárdal (f. 26.nóv 1831, d. 6.okt 1918) Jónsson b. Á Helgavatni í Vatnsdal (f. Um 1791, d. 12.mars 1859) Ólafssonar og kona hans Svanlaug (f. 7.október 1834, d. 6.jan 1916) Björnsdóttir b. Á Þverá (f. 4.sept 1807, d. 19.júlí 1858) Þorlákssonar. Stúdent í Reykjavík 1887, cand theol úr Prestaskólanum 1890. við kennslustörf á Eskifirði 1887-1888 og á Sauðárkróki 1890-1891. Veittur Otradalur 29. maí 1891, vígður 7. júní sama ár. Sat á Bíldudal frá fardögum 1906, er gerður var að prestssetri 1914. Lausn frá embætti 22. mars 1928 frá 1.júní sama ár. Varasýslunefndarmaður í Vestur-Barðastrandarsýslu 1907. Um nokkur ár hreppsnefndaroddviti í Suðurfjarðarhreppi. Séra Jón kvæntist 27.júlí 1891 Jóhönnu (f. 20. júní 1866) Pálsdóttur b. Í Stapadal í Arnarfirði. Börn þeirra: Sigríður (f. 5.júní 1892), Páll (f. 2.ágúst 1893), Árni (f. 25. maí 1895), Ragnheiður (f. 25. nóv. 1896), Anna Guðrún (f. 8. nóv. 1900), Svanlaug (f. 9.des. 1903), Árni (f. 4. nóv. 1906), Marinó (f. 4. nóv. 1906). Helgi Konráðsson Fæddur 24. nóvember 1902 að Syðra- Vatni í Lýtingsstaðahreppi. Foreldrar: Konráð bóndi á SyðrVatni (f. 11. jan 1858, d.4.jan 1911) Magnússon b. Á Steiná í Svartárdal (f. 14. júní 1823, d. 12. sept 1887) Andréssonar, og kona hans Ingibjörg f. 27. september 1861, d. 30. apríl 1929) Hjálmsdóttir b. og alþm. á Hamri í Þverárhlíð (f. 23. des 1828, d. 5.maí 1898) Péturssonar. Stúdent í Reykjavík utan skóla 1924. Cand. theol. frá Háskóla Íslands 1928. Námsdvöl í Englandi sumarið 1929. Settur sóknarprestur á Bíldudal 19. maí 1928 frá 1. júní sama ár, vígður 28. maí sama ár, veittur Bíldudalur 23. júní sama ár, Höskuldsstaðir 20. apríl 1932 frá 1.júní sama ár, Reynistaðarklaustursprestakall 9.október 1934 frá 1. nóvember sama árs. Situr á Sauðárkróki. Skipaður prófastur í Skagafjarðarprófastsdæmi 1952. Aukaþjónusta í Laugardalssókn Tálknafirði sumarið 1930, í Höskuldsstaðaprestakalli nóvembermánuð 1934, í Rípursókn jan-júní 1935, í Hvammsprestakalli í Laxárdal frá fardögum 1935 til 1.júní 1946, í Glaumbæjar- og Mælifellsprestaköllum ágúst 1940 til júní 1941. Hefir með höndum ýmis störf fyrir sýslu sína og bæjarfélag. Kvæntist 5. ágúst 1933 Jóhönnu Petreu (f.14.apríl 1911) Þorsteinsdóttur b. Á Reykjum í Hrútafirði (f. 2.apríl 1882) Einarssonar Jón Jakobsson Fæddur 10. mars 1903 á Galtafelli í Hrunamannahreppi, drukknaði nóttina milli 17. og 18. febrúar 1943 með vélskipinu “Þormóði” , sem var á leiðinni frá Bíldudal til Reykjavíkur. Foreldrar: Jakob bóndi á Galtafelli og síðar smiður í Reykjavík (f. 22.júní 1866, d. 27.nóvember 1943) Jónsson b. á Galtafelli (f. 28.júní 1836, d. 6.des. 1908) Bjarnasonar, og kona hans Guðrún (f. 9. febrúar 1874, d. 31. október 1956) Stefánsdóttir Höskuldssonar. Varð stúdent í Reykjavík 1926, cand. theol. frá Háskóla Íslands 1930. Kynnti sér líknarstarfsemi í Skotlandi og Danmörku 1939. Við skrifstofustörf í Reykjavík 1930-1932. Settur sóknarprestur í Bíldudalsprestakalli 21. maí 1932 frá 1.júní sama ár, vígður 23. júní sama ár, veitt 5. apríl 1933 frá 1. júní sama árs. Aukaþjónusta í Álftamýrarsókn frá 16.júní til 1.sept 1942. Kvæntist 13. júlí 1930 Margréti Guðlaugu (f.11.nóv 1905) Björnsdóttur veitingamanns á Hvammstanga Þorlákssonar. Börn: Björn (f.10.nóv 1931), Heba (f. 11.apríl 1933), Jakob (f. 29.des 1936). Jón Kr. Ísfeld Fæddur 5. september 1908 að Haga í Mjóafirði, Suður-Múlasýslu. Foreldrar Kristján Ísfeld bóndi að Haga (f. 17. febr 1880, d. 26. sept 1950) Guðmundsson b.á Hesteyri í Mjóafirði (f. 18. mars 1834, d. 1. sept 1896) Guðmundssonar, og kona hans Júlía Sigríður Steinsdóttir (f. 30. júlí 1895, d. 14. apríl 1956) kennara í Neskaupstað o.v. Jónssonar. Stúdent á Akureyri 1932. Kennarapróf í Kennaraskóla Íslands 1934, cand. theol. Frá Háskóla Íslands 1942. Við kennslustörf á Seyðisfirði og í Loðmundarfirði á árunum 1934-1938. Settur til predikunarstarfs í Sandfellsprestakalli í Öræfum sumarið 1942. Settur sóknaprestur í Hrafnseyrarprestakalli 29. júní 1942 frá 1.júlí sama árs. Vígður 23. ágúst sama ár, veitt Hrafnseyrarprestakall 26. júlí 1943 frá 1.ágúst sama ár, Bíldudalur 16. júní 1944 frá fardögum sama ár. Aukaþjónusta í Bíldudalsprestakalli frá 1. mars 1943 til 1.júní 1944, Hrafnseyrarprestakalli 1944 og lengst af til 1953. Kvæntur 25.júlí 1942 Auði (f. 2. maí 1917) Halldórsdóttur b. Á Nesi í Loðmundarfirði (f. 19. des 1888) Pálssonar. Barn: H.K.Haukur (f. 29. apríl 1943). Sóknarprestar eftir 1960 Sigurpáll Óskarsson f. 19. febr. 1931 í Klömbur í Aðaldælahr. S-Þing. For. Óskar Jónsson og Hildur Baldvinsdóttir. Maki: Guðrún Vilhjálmsdóttir. Börn: Vilhjálmur Jón (60), Baldvin (63) og Hjörtur (66). Vígður til Bíldudals 8. okt 1961 og þjónaði til 1966. Þjónaði á Hofsósi síðan til 1998. Óskar Höskuldur Finnbogason, f. 13.sept 1913 í Skarfanesi í Landmannahr. Rang., d. 24. febr 1976. For. Finnbogi Höskuldsson og Elísabet Þórðardóttir. Maki 13.3.1943 Rakel Sigríður veturliðadóttir. Börn: Finnbogi (43)Guðrún Auður (46), Veturliði (58) og Kristjana Guðrún Valdimarsdóttir (39). Guðfræðingur frá HÍ 1953. Vígður til Staðarhrauns 21. júní 1954. Veittur Bíldudalur 5.6.1968 þjónaði sem sóknarprestur til 1.10.1975 Hörður Þorkell Ásbjörnsson, f. 21.sept. 1939. ForJón Ásbjörn Þorkelsson og Guðfræðingur HÍ 1974 Vígður til Bergþórshvols 12.júlí 1974. Veittur Bíldudalur 25.11 1975 og þjónaði til15. nóv. 1977 Dalla Þórðardóttir, f. 21.3.1958 í Reykjavík. Foreldrar Þórður Örn Sigurðsson og sr. Auður Eir Vilhjalmsdóttir. Maki 5.6.1981 Agnar Halldór Gunnarsson, guðfræðingur og bóndi. Börn: Trostan (81), Vilhjálmur (85). Guðfræðingur frá HÍ 1981 vígð til Bíldudals 1.júní 1981 og þjónaði til 31. maí 1986. Síðar sóknarprestur og prófastur á Miklabæ í Skagafirði. Flosi Magnússon, f 17. ágúst 1951 í Reykjavík. For. Magnús Örn Tryggvason og Kristjana Valgerður Steinsdóttir. Maki 31.7.1977 Raghildur Jónasdóttir, hjúkrunarfræðingur. Börn: Vala (78) og Lára (85), Sigurður Jensen Szemkus fóstursonur (75-02).Við bankastörf með háskólanámi. Vígður til Bíldudals 5. okt. 1986, prófastur í Barðastrandaprófastsdæmi 1987. Lét af embætti 9.10.1999. Sveitarstjóri á Bíldudal 1.10.87-30.6.88. Auður Inga Einarsdóttir, f. 29. sept 1953 í Reykjavík. For. Einar Sigurður Kristjánsson og Þorbjörg Guðlaug Björnsdóttir. Maki 11.9.76 Guðmundur Örn Guðmundsson lyfsali. Börn Árni Kristján (78), Einar Örn (80) og Lilja Björk (81). Guðfræðingur frá HÍ 1998. Húsmóður- og verslunarstörf til 1993.Vígð til Bíldudals 12. apríl 2001 og þjónaði þar til Sveinn Valgeirsson, f. 10. júlí 1966 í Reykjavík. For. Valgeir Sigurðsson og Sigríður Einars Sveinsdóttir. Maki 4.7.1998 Ásdís Elín Auðunsdóttir þroskaþjálfi. Börn Ragnar (90) og Sigurgeir (96). Guðfr frá HÍ 1995. Vígður 25. feb. 1996 til Tálknafjarðarprestakalls sem 1.2.2005 varð Bíldudals- og Tálknafjarðarprestakall. Aukaþjónusta við Bíldudalsprestakall frá 28.1 – 1.3.1996, 8.5-8.6.1998, 10.2 -15.4.2001 og – 31.12.2004. Fjölnir Ásbjörnsson, f 10. nóv. 1973 í Reykjavík. Foreldrar Ásbjörn Karlsson og Steinunn Ragnheiður Hjartardóttir á Sauðárkróki. Maki 17.7.1999 Heiðrún Tryggvadóttir, kennari. Börn Tryggvi (00) og Egill (02). Vígður til Sauðárkróks 28. sept 2002. Settur til þjónustu í námsleyfi sr. Sveins Valgeirssonar í Bíldudals- og Tálknafjarðarprestakalli veturinn 2005-6. Aukaþjónusta Tómas Guðmundsson, f. 28. apríl 1926 í Uppsölum Norðurárdalshr. Mýr. For. Guðmundur Tómasson og Ólf Jonsdóttir. Maki 20. okt. 1951 Anna Sveinbjörnsdóttir. Vígður til Patreksfjarar 8. jan 1956, sóknarprestur og prófastur á Patreksfirði 1956-1970. Þjónaði Bíldudalsprestakalli 1.12. 60 - 1. 10.61 og 1.7.66-1.7.68. Síðar sóknarprestur og prófastur í Hveragerði. Ólafur Skúlason, f. 29. desember 1929 í Birtingaholti í Hrunamannahr. Árn. For. Skúli Oddleifsson og Sigríður Ágústsdóttir. Maki Ebba Guðrún Brynhildur Sigurðardóttir. Börn: Guðrún Ebba (56), Sigríður (58), Skúli Sigurður (68). Vígður til Mountainsafnaðar í N. Dakota USA, æskulýðsfulltrúi Þjóðkirkjunnar 1960-63, aukaþjónusta í Bíldudalsprestakalli okt-nóv 1960, Prestur í Bústaðaprestakalli 1963-1989, dómprófstur 1976-89, vígslubiskup í Skálholtsumdæmi 1983-89, biskup Íslands 1889-97. Þórarinn Jónas Jónasson Þór, f. 13. okt. 1921 á Akureyri. For Jónas Þórarinsson Þór og Helga Hristinsdóttir. Maki Ingibjörg Jónsdóttir Þór. Börn (Vilhelmína (46), Jónas (48) og Margrét (53). Vígður til Reykhóla 11. júlí 1948. Sóknarprestur á Patreksfirði 1969 – 1987. Prófastur Barðstrendinga frá 1960 Þjónar Bíldudalsprestakalli í okt. 1975 og 1977-81. Erlendur Sigurmundsson, f. 5. nóv. 1916 í Gröf á Höfðaströnd. Foreldrar Sigmundur Sigtryggsson og margrét Erlendsdóttir. Guðfræðingur frá HÍ 1942. Maki I 11.5.40 Margrét Sigríður Tómasdóttur. Börn Margrét (42) og Álfhildur (46). Maki II 3.5.71 Ása Jónsdóttir.Maki III7.7.73 Sigríður Símonardóttir. Vígður til Seyisfjarðar23. ágúst 1942 þjónar þar sem sóknarprestur og síðar prófastur til 1965. Farprestur þjóðkirkjunnar. 1.10.75 – 1.4.82, þjónar Bíldudalsprestakalli ásamt sr. Þórarini Þór 1978- 80 Karl Valgarð Matthíasson, f. 12. ágúst 1952 á Akureyri. For Matthías Björnsson og Fjóla Guðjónsdóttir. Maki 5. júlí 1980 Sesselja Guðmundsdóttir. Börn Arna Valur (87), Pétur (94) og Fjóla (96). Vígður til Staðarprestakalls í Súgandafirði 8. febr. 1987. Sóknarprestur á Ísafirði 1989-91, í Tálknafirði 1991-1995, í Grundarfirði 1995-2001, alþingismaður 2001-3, sérþjónustuprestur að áfengismálum 2003. Þjónar Bíldudalsprestakalli 1992-95 í aukaþjónustu, porno izle porno izle porno izle oyun oyna

Til baka